| การดื้อแพ่ง | (n) obstinateness, See also: stubbornness, disobedience, intransigence, Thai Definition: การขัดขืนไม่ยอมปฏิบัติตาม, การขัดขืนไม่ยอมให้ความร่วมมือ |
| intransigence | |
| intransigence |
| intransigence |
| intransigency | (n) the trait of being intransigent; stubbornly refusing to compromise, Syn. intransigence |
| Unnachgiebigkeit { f } | intransigence [Add to Longdo] |