| hinger | |
| ehinger | |
| buchinger | |
| eichinger | |
| hechinger | |
| dischinger |
| Whinger | n. [ See Whinyard. ] A kind of hanger or sword used as a knife at meals and as a weapon. [ Scot. & Prov. Eng. ] [ 1913 Webster ] The chief acknowledged that he had corrected her with his whinger. Sir W. Scott. [ 1913 Webster ] |
| entzückt sein; hingerissen sein (von; über) | to be in raptures (about; at; over) [Add to Longdo] |
| entzückt; hingerissen; schwärmerisch { adj } | rapturous [Add to Longdo] |
| entzückt; hingerissen; schwärmerisch { adv } | rapturously [Add to Longdo] |
| hingeraten | hingeratene | to get there | got there [Add to Longdo] |
| hingerissen | panicked [Add to Longdo] |
| hingerissen | ravished [Add to Longdo] |