44 ผลลัพธ์ สำหรับ *hemoglobin*
/ฮี เหมอะ โกล๊ว เบิ่น/     /HH IY2 M AH0 G L OW1 B AH0 N/     /hˌiːməglˈəʊbən/
ฝึกออกเสียง
หรือค้นหา: hemoglobin, -hemoglobin-

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH
hemoglobin(n) ฮีโมโกลบิน, See also: สารสีแดงของเม็ดเลือดแดง
oxyhemoglobin(n) ฮีโมโกลบินจับกับอ็อกซิเจนที่ส่งจากปอดไปยังเนื้อเยื่อ

Hope Dictionary
hemoglobin(ฮีมะโกล'บิน) n. สารสีแดงของเม็ดเลือดแดงที่มีหน้าที่นำออกชิเจนจากปอดสู่เนื้อเยื่อ, See also: hemoglobic, hemoglobinous adj.
hemoglobinuria(ฮีมะโกลบินิว'เรีย) n. ภาวะปัสสาวะมีฮีโมโกลบิน., See also: hemoglobinuric adj.

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)
Carboxyhemoglobinคาร์บอกซี่ฮีโมโกลบิน [TU Subject Heading]
Fetal hemoglobinฮีโมโกลบินทารกในครรภ์ [TU Subject Heading]
Hemoglobin A, Glycosylatedไกลโคไซแลท ฮีโมโกลบิน เอ [TU Subject Heading]
Hemoglobin Eฮีโมโกลบิน อี [TU Subject Heading]
Hemoglobin Hฮีโมโกลบิน เอช [TU Subject Heading]
Hemoglobinopathiesโรคเกิดจากฮีโมโกลบินผิดปกติ [TU Subject Heading]
Hemoglobinsฮีโมโกลบิน [TU Subject Heading]
Hemoglobins, Abnormalฮีโมโกลบินผิดปกติ [TU Subject Heading]
Carboxyhemoglobinคาร์บอกซีฮีโมโกลบิน, คาร์บอกซีย์ฮีโมโกลบิน [การแพทย์]
Cyanmethemoglobinไซยันเมทธีโมโกลบิน [การแพทย์]
Deoxyhemoglobinsดีออกซีฮีโมโกลบิน, ดีออกซิฮีโมโกลบิน [การแพทย์]
Fetal Hemoglobinเฮโมโกลบิน, ทารกในครรภ์, ฮีโมโกลบินทารกในครรภ์, ฟีตอลฮีโมโกลบิน [การแพทย์]
hemoglobin(Hb)ฮีโมโกลบิน, ดู haemoglobin [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]
haemoglobin (hemoglobin, Hb)ฮีโมโกลบิน, เฮโมโกลบิน, สารสีแดงในเม็ดเลือดเป็นโปรตีนที่มีธาตุเหล็กเป็นองค์ประกอบ  ทำหน้าที่ลำเลียงออกซิเจนไปยังส่วนต่าง ๆ ของร่างกาย [พจนานุกรมศัพท์ สสวท.]
Hemoglobin Eฮีโมโกลบินอี [การแพทย์]
Methemoglobinเมตเฮโมโกลบิน, สาร; เมธธีโมโกลบิน; เมทฮีโมโกลบิน [การแพทย์]
Methemoglobinemiaเมตเฮโมโกลบินนีเมีย, โรค; เมคฮีโมโกลบินีเมีย; เมทฮีโมโกลบินีเมีย; เมทฮีโมโกลบินในเลือด [การแพทย์]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)
เฮโมโกลบิน(n) hemoglobin, See also: haemoglobin, Syn. ฮีโมโกลบิน, Thai Definition: สารที่ให้สีแดงในเม็ดเลือดแดง, Notes: (อังกฤษ)

CMU Pronouncing Dictionary
hemoglobin
 /HH IY2 M AH0 G L OW1 B AH0 N/
/ฮี เหมอะ โกล๊ว เบิ่น/
/hˌiːməglˈəʊbən/
polyhemoglobin
 /P AA2 L IY2 HH AH0 M AA1 G L AH0 B IH0 N/
/พา ลี เหอะ ม้า เกลอะ บิ่น/
/pˌɑːlˌiːhəmˈɑːgləbɪn/

Oxford Advanced Learners Dictionary
hemoglobin
 (n) /h ii2 m @ g l ou1 b i n/ /ฮี เหมอะ โกล๊ว บิ่น/ /hˌiːməglˈoubɪn/

WordNet (3.0)
hemoglobin(n) a hemoprotein composed of globin and heme that gives red blood cells their characteristic color; function primarily to transport oxygen from the lungs to the body tissues, Syn. Hb, haemoglobin, Example: fish have simpler hemoglobin than mammals
hemoglobinemia(n) presence of excessive hemoglobin in the blood plasma, Syn. haemoglobinemia
hemoglobinopathy(n) a blood disease characterized by the presence of abnormal hemoglobins in the blood, Syn. haemoglobinopathy
hemoglobinuria(n) presence of hemoglobin in the urine, Syn. haemoglobinuria
oxyhemoglobin(n) the bright red hemoglobin that is a combination of hemoglobin and oxygen from the lungs, Syn. oxyhaemoglobin, Example: oxyhemoglobin transports oxygen to the cells of the body

Collaborative International Dictionary (GCIDE)
Hemoglobin

n. [ Hemo- + globe. ] (Physiol.) The normal coloring matter of the red blood corpuscles of vertebrate animals. It is composed of hematin and globulin, and is also called haematoglobulin. In arterial blood, it is always combined with oxygen, and is then called oxyhemoglobin. It crystallizes under different forms from different animals, and when crystallized, is called haematocrystallin. See Blood crystal, under Blood. [ 1913 Webster ]

Hemoglobinometer

n. (Physiol. Chem.) Same as Haemochromometer. [ 1913 Webster ]

Oxyhemoglobin

{ } n. [ Oxy- (a) + haemoglobin, hemoglobin. ] (Physiol. Chem.) See Hemoglobin. [ 1913 Webster ]

Variants: Oxyhaemoglobin

CC-CEDICT CN-EN Dictionary
血红蛋白[xuè hóng dàn bái, ㄒㄩㄝˋ ㄏㄨㄥˊ ㄉㄢˋ ㄅㄞˊ, 血 红 蛋 白 / 血 紅 蛋 白] hemoglobin #23,062 [Add to Longdo]
血红素[xuè hóng sù, ㄒㄩㄝˋ ㄏㄨㄥˊ ㄙㄨˋ, 血 红 素 / 血 紅 素] hemoglobin #67,263 [Add to Longdo]
血色素[xuè sè sù, ㄒㄩㄝˋ ㄙㄜˋ ㄙㄨˋ, 血 色 素] hematin (blood pigment); heme; hemoglobin; also written 血紅蛋白|血红蛋白, See also: 血紅蛋白, 血红蛋白 #70,258 [Add to Longdo]
卟啉[bǔ lín, ㄅㄨˇ ㄌㄧㄣˊ, 卟 啉] porphyrin (organic chemical essential to hemoglobin and chlorophyll) #84,342 [Add to Longdo]
血蓝素[xuè lán sù, ㄒㄩㄝˋ ㄌㄢˊ ㄙㄨˋ, 血 蓝 素 / 血 藍 素] hemocyanin (protein in the blood of molluscs etc with a respiratory function similar to hemoglobin) [Add to Longdo]
高铁血红蛋白[gāo tiě xuè hóng dàn bái, ㄍㄠ ㄊㄧㄝˇ ㄒㄩㄝˋ ㄏㄨㄥˊ ㄉㄢˋ ㄅㄞˊ, 高 铁 血 红 蛋 白 / 高 鐵 血 紅 蛋 白] hemoglobin [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary
オキシヘモグロビン[okishihemogurobin] (n) oxyhemoglobin [Add to Longdo]
ヘモグロビン[hemogurobin] (n) hemoglobin; haemoglobin; (P) [Add to Longdo]
異常血色素症[いじょうけっしきそしょう, ijoukesshikisoshou] (n) hemoglobinopathy [Add to Longdo]
血色素尿[けっしきそにょう, kesshikisonyou] (n) hemoglobinuria; haemoglobinuria [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary
Hämoglobin { n }; roter Blutfarbstoffhemoglobin [ Am. ]; haemoglobin [ Br. ] [Add to Longdo]

Time: 0.0366 seconds, cache age: 23.111 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/