| forgave | (ฟอร์เกฟว') v. อดีตกาลของ forgive |
| forgave | (vt pt ของ) forgive |
| forgave |
| forgave |
| Forgave | imp. of Forgive. [ 1913 Webster ] |
| verzeihen; vergeben | verzeihend | verziehen | er/sie verzeiht | ich/er/sie verzieh | er/sie hat/hatte verziehen | to forgive { forgave; forgiven } | forgiving | forgiven | he/she forgives | I/he/she forgave | he/she has/had forgiven [Add to Longdo] |