| foretime | (n) อดีต (คำโบราณ), See also: แต่ก่อน, อดีตกาล, Syn. past |
| beforetime | adv. เมื่อก่อน |
| foretime | (ฟอร์'ไทม์) n. อดีตกาล, อดีต, แต่ก่อน |
| beforetime | (adv) เมื่อก่อน, แต่ก่อน, สมัยก่อน |
| แต่ก่อนแต่กี้ | (adv) in ancient times, See also: previously, in the past, aforetime, before, in the old days, Syn. แต่ไหนแต่ไร, แต่กี้แต่ก่อน, Example: แต่ก่อนแต่กี้คนไทยนิยมกินหมาก |
| แต่กี้แต่ก่อน | (adv) formerly, See also: previously, in the past, aforetime, before, in ancient times, in the old days, Syn. แต่ก่อนแต่กี้, แต่ไหนแต่ไร, Example: แต่กี้แต่ก่อนเขาก็ไม่เคยตีลูกๆ เลย |
| Aforetime | adv. In time past; formerly. “He prayed . . . as he did aforetime.” Dan. vi. 10. [ 1913 Webster ] |
| Beforetime | adv. Formerly; aforetime. [ 1913 Webster ] [ They ] dwelt in their tents, as beforetime. 2 Kings xiii. 5. [ 1913 Webster ] |
| Foretime | n. The past; the time before the present. “A very dim foretime.” J. C. Shairp. [ 1913 Webster ] |
| Vergangenheit { f } | foretime [Add to Longdo] |