| expiate | (vt) ยอมรับผิดและแก้ไขความผิดนั้น, Syn. atone for, make amends |
| expiate | (เอคซฺ'พิเอท) vt. ล้าง (บาป) , ลบล้าง, ชดเชยหรือไถ่ถอนความผิด., See also: expiation n. expiatory adj. expiator n. |
| expiate | (vt) ตอบแทน(ความผิด), ลบล้าง, ชดเชย, ไถ่ถอน, ล้างบาป |
| ล้างบาป | (v) expiate sin, See also: confess one's mistake, Syn. ไถ่บาป, Ant. ทำบาป, Example: คริสต์ศาสนิกชนสามารถล้างบาปกับบาทหลวงได้, Thai Definition: พิธีกรรมทางศาสนาคริสต์ที่เกี่ยวกับการลบล้างบาปที่ทำไว้ |
| ล้างบาป | (v) expiate one's sins, See also: wash away one's sins, Syn. ไถ่บาป, Ant. ทำบาป, Example: พระยาพานเป็นผู้สร้างเจดีย์เพื่อล้างบาปที่ได้กระทำปิตุฆาต และฆ่ายายหอมผู้มีพระคุณ, Thai Definition: กระทำสิ่งต่างๆ เพื่อชดใช้บาปที่ทำไว้ |
| ล้างบาป | [lāng bāp] (v, exp) EN: expiate one's sins ; wash away one's sins ; cleanse sins FR: expier ses fautes ; absoudre ; se laver de ses péchés ; laver ses péchés |
| expiate |
| expiate | |
| expiated | |
| expiates |
| expiate | (v) make amends for, Syn. abye, atone, aby, Example: expiate one's sins |
| Expiate | v. t. To expiate his treason, hath naught left. Milton. [ 1913 Webster ] The Treasurer obliged himself to expiate the injury. Clarendon. [ 1913 Webster ] Neither let there be found among you any one that shall expiate his son or daughter, making them to pass through the fire. Deut. xviii. 10 (Douay version) [ 1913 Webster ] |
| Expiate | a. [ L. expiatus, p. p ] Terminated. [ Obs. ] Shak. [ 1913 Webster ] |
| Inexpiate | a. [ L. inexpiatus. See In- not, and Expiate. ] Not appeased or placated. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] To rest inexpiate were much too rude a part. Chapman. [ 1913 Webster ] |
| sühnen; abbüßen | to expiate [Add to Longdo] |