| distasteful | (adj) เป็นที่น่ารังเกียจ, See also: ที่ไม่ชอบ, Syn. unpleasant, offensive |
| distasteful | (ดิสเทส'ฟูล) adj. ไม่พอใจ, น่ารังเกียจ, น่าเบื่อหน่าย, ไม่ถูกรส., See also: distastefulness n., Syn. disgusting, repugnant |
| distasteful | (adj) ไม่ถูกปาก, ไม่อร่อย, ไม่ถูกรส, ไม่ถูกใจ, ขมขื่น, น่ารังเกียจ |
| กร่อย | (v) be unpleasant, See also: be distasteful, be grudging, be displeasing, Syn. หมดสนุก, ไม่สนุก, Example: งานดอกคูนเสียงแคนกร่อยไปถนัดใจเมื่อฝนตกอย่างแรง, Thai Definition: ไม่สนุก, ฝืนทำท่าว่าสนุกสนาน |
| กร่อย | (adj) brackish, See also: briny, slightly salt, saline, salty, distasteful, Example: น้ำในแม่น้ำบางปะกงเป็นน้ำกร่อย, Thai Definition: ไม่จืดสนิท หรือไม่หวานสนิทเพราะมีรสเค็มเจือ |
| distasteful |
| distasteful | |
| distastefully | |
| distastefulness |
| distasteful | (adj) not pleasing in odor or taste, Syn. unsavory, unsavoury |
| distastefully | (adv) in an offensively distasteful manner, Example: a distastefully explicit report on the Royal couple's marital life |
| disgustingly | (adv) in a disgusting manner or to a disgusting degree, Syn. revoltingly, sickeningly, distastefully, Example: the beggar was disgustingly filthy |
| disgustingness | (n) extreme unpalatability to the mouth, Syn. unsavoriness, distastefulness, nauseatingness, sickeningness |
| offensiveness | (n) the quality of being offensive, Syn. distastefulness, odiousness |
| Distasteful | a. Distasteful answer, and sometimes unfriendly actions. Milton. [ 1913 Webster ] - |
| Widerlichkeit { f } | distastefulness [Add to Longdo] |
| widerlich | distasteful [Add to Longdo] |
| widerlich { adv } | distastefully [Add to Longdo] |
| widerwärtig | distasteful [Add to Longdo] |
| widerwärtig { adv } | distastefully [Add to Longdo] |