39 Results for *disfigur*

หรือค้นหา: disfigur, -disfigur-

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

disfigure	(vt) ทำให้เสียโฉม, See also: ทำให้ไม่สวย, ทำให้ผิดรูปผิดร่าง, Syn. damage, blemish, deface, deform
disfiguration	(n) การทำให้เสียโฉม, See also: การทำให้ผิดรูปร่าง
disfigurement	(n) สิ่งที่ทำให้เสียโฉม, See also: สิ่งที่ทำให้ไม่สวย, สิ่งที่ทำให้เสียหาย, Syn. blemish, defacement, scar

Hope Dictionary

disfigure

(ดิสฟิก'เกอะ) vt. ทำให้เสียโฉม, ทำให้ผิดรูปผิดร่าง., See also: disfigurer n. ดูdisfigure disfiguration n. ดูdisfigure, Syn. distort, mutilate, mar

Nontri Dictionary

disfigure

(vt) ทำให้ผิดรูปผิดร่าง, ทำให้เสียรูป, ทำให้เสียโฉม

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

disfiguration; disfigurement	การทำให้เสียโฉม [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
disfigurement; disfiguration	การทำให้เสียโฉม [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
facial disfigurement	การทำให้หน้าเสียโฉม [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

วิกล	(adj) deformed, See also: disfigured, crippled, weak, feeble, impaired, imperfect, Syn. ไม่ปกติ, อ่อนแอ, ไม่สมบูรณ์
กระบู้กระบี้	(adj) distorted, See also: dinted, false, dented, deformed, disfigured, Syn. บู้บี้, บู้ๆ บี้ๆ, บุบ, Example: กระป๋องมีรูปร่างกระบู้กระบี้เพราะโดนรถทับ
เสียทรง	(v) lose one's shape, See also: become deformed, distort, disfigure, spoil (the shape/look of something), Syn. ผิดลักษณะ, เสียรูป, ผิดรูป, Example: เธอไม่ยอมขึ้นรถเมล์ เพราะกลัวผมที่ทำไว้จะเสียทรง, Thai Definition: ไม่เป็นรูปร่างตามที่จัดไว้
เด็กพิการ	(n) disabled child, See also: deformed child, disfigured child, Syn. เด็กไม่สมประกอบ, Ant. เด็กฉลาด, เด็กเก่ง, เด็กสมบูรณ์

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

เด็กพิการ	[dek phikān] (n, exp) EN: disabled child ; deformed child ; disfigured child FR: enfant handicapé [ m ] ; enfant handicapée [ f ]
เสียโฉม	[sīachōm] (adj) EN: disfigured FR: défiguré
วิกล	[wikon] (adj) EN: deformed ; disfigured ; crippled ; weak ; feeble; impaired ; imperfect

CMU Pronouncing Dictionary

disfigure	/D IH0 S F IH1 G Y ER0/ /ดิ สึ ฟิ กึ เหย่อ (ร)/ /dɪsfˈɪgjɜːʴ/
disfigured	/D IH0 S F IH1 G Y ER0 D/ /ดิ สึ ฟิ กึ เหย่อ (ร) ดึ/ /dɪsfˈɪgjɜːʴd/
disfiguring	/D IH0 S F IH1 G Y ER0 IH0 NG/ /ดิ สึ ฟิ กึ เหย่อ (ร) หริ่ง/ /dɪsfˈɪgjɜːʴɪŋ/
disfigurement	/D IH0 S F IH1 G Y ER0 M EH0 N T/ /ดิ สึ ฟิ กึ เหย่อ (ร) เหม่น ถึ/ /dɪsfˈɪgjɜːʴment/

Oxford Advanced Learners Dictionary

disfigure	(vt) /d i1 s f i1 g @ r/ /ดิ้ สึ ฟิ เกิ่ร/ /dˈɪsfˈɪgər/
disfigured	(vt, vt) /d i1 s f i1 g @ d/ /ดิ้ สึ ฟิ เกอะ ดึ/ /dˈɪsfˈɪgəd/
disfigures	(vt) /d i1 s f i1 g @ z/ /ดิ้ สึ ฟิ เกอะ สึ/ /dˈɪsfˈɪgəz/
disfiguring	(vt) /d i1 s f i1 g @ r i ng/ /ดิ้ สึ ฟิ เกอะ หริ่ง/ /dˈɪsfˈɪgərɪŋ/
disfigurement	(n) /d i1 s f i1 g @ m @ n t/ /ดิ้ สึ ฟิ เกอะ เหมิ่น ถึ/ /dˈɪsfˈɪgəmənt/
disfigurements	(n) /d i1 s f i1 g @ m @ n t s/ /ดิ้ สึ ฟิ เกอะ เหมิ่น ถึ สึ/ /dˈɪsfˈɪgəmənts/

WordNet (3.0)

disfigurement	(n) an appearance that has been spoiled or is misshapen, Syn. disfiguration, deformity, Example: there were distinguishing disfigurements on the suspect's back; suffering from facial disfiguration
deface	(v) mar or spoil the appearance of, Syn. disfigure, blemish, Example: scars defaced her cheeks; The vandals disfigured the statue
defacement	(n) the act of damaging the appearance or surface of something, Syn. disfiguration, disfigurement, Example: the defacement of an Italian mosaic during the Turkish invasion; he objected to the dam's massive disfigurement of the landscape

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Disfiguration	n. [ See Disfigure, and cf. Defiguration. ] The act of disfiguring, or the state of being disfigured; defacement; deformity; disfigurement. Gauden. [ 1913 Webster ]
Disfigure	v. t. [ imp. & p. p. Disfigured p. pr. & vb. n. Disfiguring. ] [ OF. desfigurer, F. défigurer; pref. des- (L. dis-) + figurer to fashion, shape, fr. L. figurare, fr. figura figure. See Figure, and cf. Defiguration. ] To mar the figure of; to render less complete, perfect, or beautiful in appearance; to deface; to deform. [ 1913 Webster ] Disfiguring not God's likeness, but their own. Milton. Syn. -- To deface; deform; mar; injure. [ 1913 Webster ]
Disfigure	n. Disfigurement; deformity. [ Obs. ] Chaucer. [ 1913 Webster ]
disfigured	adj. having the appearance spoiled; as, a disfigured face; strip mining left a disfigured landscape. [ WordNet 1.5 ]
Disfigurement	n. 1. Act of disfiguring, or state of being disfigured; deformity. Milton. [ 1913 Webster ] 2. That which disfigures; a defacement; a blot. [ 1913 Webster ] Uncommon expressions . . . are a disfigurement rather than any embellishment of discourse. Hume. [ 1913 Webster ]
Disfigurer	n. One who disfigures. [ 1913 Webster ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary

变丑	[biàn chǒu, ㄅㄧㄢˋ ㄔㄡˇ, 变丑 / 變醜] disfigure [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary

Entstellung { f }	disfiguration [Add to Longdo]
Entstellung { f }; Schönheitsfehler	disfigurement [Add to Longdo]
Unkenntlichkeit { f } \| bis zur Unkenntlichkeit entstellt	unrecognizable condition \| disfigured beyond recognition [Add to Longdo]
entstellen \| entstellend \| entstellt \| entstellt	to disfigure \| disfiguring \| disfigured \| disfigures [Add to Longdo]

Time: 0.0228 seconds, cache age: 62.437 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/