| disdained | He disdained bribery. |
| disdained | The soldier disdained shooting an unarmed enemy. |
| disdained |
| disdained |
| Disdained | a. Disdainful. [ Obs. ] [ 1913 Webster ] Revenge the jeering and disdained contempt |
| verachten; verschmähen | verachtet; verschmäht | verachtete | to disdain | disdains | disdained [Add to Longdo] |