| discourtesy | (n) ความไม่สุภาพ, See also: ความหยาบคาย, Syn. insult, affront, disgrace, shame |
| discourtesy | (ดิสเคอร์'ทิซี) n. ความไม่สุภาพ, การไร้มารยาท, ความหยาบคาย, Syn. incivility |
| discourtesy | (n) ความไม่สุภาพ, ความหยาบคาย, ความไม่มีมารยาท |
| อัชฌาจาร | (n) impoliteness, See also: misbehavior, discourtesy, transgression (of custom), Syn. ความประพฤติชั่ว, การล่วงมารยาท, การละเมิดประเพณี, Notes: (บาลี) |
| discourtesy |
| discourtesy | (n) a manner that is rude and insulting, Syn. rudeness, Ant. courtesy |
| discourtesy | (n) a lack of politeness; a failure to show regard for others; wounding the feelings or others, Syn. offensive activity, offense, offence |
| disrespect | (n) an expression of lack of respect, Syn. discourtesy |
| Discourtesy | n. [ Pref. dis- + courtesy: cf. OF. descourtoisie. ] Rudeness of behavior or language; ill manners; manifestation of disrespect; incivility. [ 1913 Webster ] Be calm in arguing; for fierceness makes |
| 失礼 | [しつれい, shitsurei] (n, vs, adj-na) (1) (See 無礼) discourtesy; impoliteness; (exp) (2) Excuse me; Goodbye; (vs) (3) to leave; (4) (See 無礼) to be rude; (P) #3,143 [Add to Longdo] |
| 亡状 | [ぼうじょう, boujou] (n) discourtesy; lawlessness [Add to Longdo] |
| Unhöflichkeit { f } | discourtesy [Add to Longdo] |
