| discontentment | (n) ความไม่พอใจ, Syn. dissatisfaction, unhappiness |
| ความขัดเคือง | (n) anger, See also: dissatisfaction, discontentment, displeasure, indignation, Syn. ความโกรธเคือง, ความขุ่นเคือง, ความแค้นเคือง, Example: การล้ำพรมแดนทำให้ทั้งสองประเทศเกิดความขัดเคืองถึงกับทำสงครามกัน, Thai Definition: ความโกรธเพราะถูกขัดใจ |
| ความไม่พอใจ | [khwām mai phøjai] (n) EN: discontent ; dissatisfaction ; unhappiness ; discontentment ; frustration FR: mécontement [ m ] |
| discontentment | (n) a longing for something better than the present situation, Syn. discontentedness, discontent, Ant. contentment |
| Discontentment | n. The state of being discontented; uneasiness; inquietude. Bacon. [ 1913 Webster ] |
| Unzufriedenheit { f } | discontentment [Add to Longdo] |