| cupric | (adj) ที่ปนทองแดง, Syn. cuprous |
| cuprite | (n) แร่ชนิดหนึ่งที่มีทองแดงเป็นส่วนประกอบ |
| cupri- | Pref. "ทองแดง" |
| cuprite | คิวไพรต์ [ธรณีวิทยา๑๔ ม.ค. ๒๕๔๖] |
| Cuprite | คิวไพรต์, Example: แหล่ง - ในประเทศไทย พบหลายจุดในจังหวัดน่าน ประโยชน์ - เป็นสินแร่ทองแดงที่สำคัญเพราะมีเนื้อทองแดงสูง [สิ่งแวดล้อม] |
| Chelates, Cupric | ซีเลตของทองแดง [การแพทย์] |
| Complex, Cupric | สารประกอบเชิงซ้อนของทองแดง [การแพทย์] |
| Cuprimine | คิวพริมีน [การแพทย์] |
| Cuprite | คิวไปรต์ [การแพทย์] |
| Ions, Cupric | ไอออนทองแดง [การแพทย์] |
| cupric |
| cupric | (adj) of or containing divalent copper, Syn. cuprous |
| cuprite | (n) a mineral consisting of cuprous oxide that is a source of copper |
| copper sulfate | (n) a copper salt made by the action of sulfuric acid on copper oxide, Syn. copper sulphate, cupric sulphate, cupric sulfate |
| penicillamine | (n) a drug (trade name Cuprimine) used to treat heavy metal poisoning and Wilson's disease and severe arthritis, Syn. Cuprimine |
| verdigris | (n) a blue or green powder used as a paint pigment, Syn. cupric acetate |
| Cupric | a. [ From Cuprum. ] (Chem.) Of, pertaining to, or derived from, copper; containing copper; -- said of those compounds of copper in which this element is present in its lowest proportion. [ 1913 Webster ] |
| Cupriferous | a. [ Cuprum + -ferous. ] Containing copper; |
| Cuprite | n. (Min.) The red oxide of copper; red copper; an important ore of copper, occurring massive and in isometric crystals. [ 1913 Webster ] |
| 酸化銅 | [さんかどう, sankadou] (n) copper oxide (i.e. cuprous oxide, cupric oxide) [Add to Longdo] |
| 赤銅鉱 | [あかどうこう, akadoukou] (n) cuprite; red copper; red copper ore [Add to Longdo] |
| kupferartig | cupric [Add to Longdo] |
