134 ผลลัพธ์ สำหรับ *causa*

หรือค้นหา: causa, -causa-

NECTEC Lexitron Dictionary EN-TH

causal	(adj) เกี่ยวกับสาเหตุ, See also: เกี่ยวกับที่มา, เกี่ยวกับต้นเหตุ, Syn. original
causable	(adj) ที่สามารถเป็นเหตุผลได้
causality	(n) ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผล
causation	(n) การเป็นสาเหตุให้เกิดผลขึ้น, Syn. causing, cause
causative	(adj) ที่เป็นสาเหตุ (คำไม่เป็นทางการ), Syn. causing, Ant. noncasative

Hope Dictionary

causable	(คอส'ซะเบิล) adj. ซึ่งก่อให้เกิดขึ้นได้
causal	(แคส'ซัล) adj. เกี่ยวกับสาเหตุ, เป็นมูลเหตุ
causalgia	n. ความเจ็บแสบร้อนมาก
causality	(คอแซล'ลิที) n. ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผล, คุณสมบัติที่ทำให้เป็นสาเหตุได้, สิ่งที่เป็นสาเหตุ
causation	(คอเซ'เชิน) n. การทำให้เกิดขึ้น, ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุผล, สิ่งทำให้เกิดผล, สิ่งทำให้เกิดผล, สาเหตุ
causative	(คอส'ซะทิฟว) adj. เป็นเหตุ, ทำให้เกิดผล, กลายเป็นสาเหตุ, ก่อให้เกิดขึ้น

Nontri Dictionary

causal	(adj) เกี่ยวกับเหตุผล, เกี่ยวกับสาเหตุ, เป็นมูลเหตุ
causality	(n) อำนาจ, เวรกรรม, การดลบันดาล

ศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน

pari causa (L.)	มีสิทธิเท่าเทียมกัน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
prophylaxis, causal	การป้องกันโรคโดยขจัดเหตุ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
lex causae (L.)	กฎหมายที่ใช้บังคับแก่กรณี (ก. ระหว่างประเทศแผนกคดีบุคคล) [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
mortis causa (L.)	มีผลเมื่อตายแล้ว, กำหนดการเผื่อตาย [ ดู causa mortis ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causa (L.)	๑. มูลเหตุ๒. สินจ้าง [ ดู consideration ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causa causans (L.)	มูลเหตุโดยตรง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causa falsa (L.)	มูลเหตุคลาดเคลื่อน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causa justa (L.)	มูลเหตุที่ถูกต้อง, มูลเหตุที่แท้ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causa mortis (L.)	กำหนดการเผื่อตาย, มีผลเมื่อตายแล้ว [ ดู mortis causa ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
Causa Sui	สยัมภู [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
causal prophylaxis	การป้องกันโรคโดยขจัดเหตุ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
causal relation	ความสัมพันธ์เชิงเหตุ, เหตุกสัมพันธ์ [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causal theory of perception	ทฤษฎีสัญชานเชิงสาเหตุ [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
causal treatment	การรักษาสาเหตุ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
causalgia; thermalgia	อาการปวดแสบปวดร้อน (เหตุประสาทส่วนปลาย) [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
causalgy	๑. การจี้ทำลาย (เนื้อเยื่อ)๒. สิ่งจี้ทำลาย (เนื้อเยื่อ) [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
causality	เหตุภาพ, ปัจจัยภาพ [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
causation	เหตุกรรม, ปัจจยาการ [ปรัชญา ๒ มี.ค. ๒๕๔๕]
causation	ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุกับผล [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
causative model	๑. ตัวแบบเหตุภาพ๒. แบบจำลองเหตุภาพ [คณิตศาสตร์๑๙ ก.ค. ๒๕๔๗]
donatio mortis causa (L.)	การให้ที่มีผลเมื่อตายแล้ว [ ดู gife causa mortis ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
gift causa mortis	การให้ที่มีผลเมื่อตายแล้ว [ ดู donatio mortis causa ] [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
in pari causa (L.)	โดยมูลเหตุอย่างเดียวกัน, โดยมีสิทธิเท่าเทียมกัน [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]
thermalgia; causalgia	อาการปวดแสบปวดร้อน (เหตุประสาทส่วนปลาย) [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
treatment, causal	การรักษาสาเหตุ [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔]
nemo debet esse judex in propria causa (L.)	ไม่มีผู้ใดมีอำนาจตัดสินคดีของตนเอง [นิติศาสตร์ ๑๑ มี.ค. ๒๕๔๕]

คลังศัพท์ไทย (สวทช.)

Causation (Criminal law)	ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุกับผล (กฎหมายอาญา) [TU Subject Heading]
Agents, Causative	ตัวต้นเหตุที่ทำให้เกิดโรค [การแพทย์]
Association and Causation	ความสัมพันธ์ในเชิงเหตุและผล [การแพทย์]
Association, Causal	ความสัมพันธ์ทางสาเหตุ [การแพทย์]
Association, Direct Causal	ความสัมพันธ์ทางตรงเกี่ยวกับสาเหตุ [การแพทย์]
Association, Indirect Causal	ความสัมพันธ์ทางอ้อมเกี่ยวกับสาเหตุ [การแพทย์]
Association, Non-Causal	ความสัมพันธ์ที่ไม่ใช่สาเหตุ [การแพทย์]
Causal Association	ความสัมพันธ์ทางสาเหตุ [การแพทย์]
Causal Factors, Multiple	ต้นเหตุหลายอย่าง [การแพทย์]
Causalgia	คอซาลเจีย [การแพทย์]
Causation	สาเหตุ, การอาศัยซึ่งกันและกัน, สาเหตุและปัจจัยเสี่ยงต่อโรค [การแพทย์]
Causative	เป็นสาเหตุ [การแพทย์]
Causative Agents	เชื้อโรค [การแพทย์]
Disease, Causally Defined	โรคที่ใช้สาเหตุเป็นเกณฑ์ในการวินิจฉัย [การแพทย์]
Microorganism, Causative	เชื้อที่ทำให้เกิดโรค [การแพทย์]

NECTEC Lexitron-2 Dictionary (TH-EN)

การิตวาจก

(n) causative verb, Thai Definition: กริยาที่บอกว่าประธานเป็นการิตการกหรือผู้รับใช้, กริยาของประโยคที่แสดงว่าประธานทำหน้าที่เป็นการิตการก คือ เป็นผู้ถูกใช้ กริยาของการิตวาจกใช้กริยานุเคราะห์ ถูก ถูกให้ หรือ ถูก-ให้, Notes: (ไวยากรณ์)

Volubilis Dictionary (TH-EN-FR)

การวิเคราะห์เชิงเหตุผล	[kān wikhrǿ choēng hētphon] (n, exp) EN: causal analysis
กงเกวียนกำเกวียน	[kong kwīen kam kwīen] (n, exp) EN: law of universal causation ; fortune's wheel ; karma ; retribution FR: loi universelle de causalité [ f ] ; roue de la fortune [ f ] ; karma [ m ] ; rétribution des actes [ f ]
ในกรณีที่มีการตาย	[nai karanī thī mī kān tāi] (xp) EN: causa mortis
นิติเหตุ	[nitihēt] (n) EN: legal cause ; causative event
นิติกรรมที่มีผลเมื่อผู้ทำตาย	[nitikam thī mī phon meūa phū tham tāi] (n, exp) EN: mortis causa

ตัวอย่างประโยคจาก Tanaka JP-EN Corpus

causa	Indeed, some writers do not think the relation of brain to consciousness is a causal relation in the first place.
causa	Actually there are many cases where it isn't 'have=object, done=causative verb'.

CMU Pronouncing Dictionary

causal	/K AO1 Z AH0 L/ /ค้อ เสิ่ล/ /kˈɔːzəl/
causality	/K AO2 Z AA1 L IH0 T IY0/ /คอ ซ้า หลิ ถี่/ /kˌɔːzˈɑːlɪtiː/
causation	/K AO2 Z EY1 SH AH0 N/ /คอ เซ้ เฉิ่น/ /kˌɔːzˈeɪʃən/
causative	/K AA1 Z AH0 T IH0 V/ /ค้า เสอะ ถิ ฝึ/ /kˈɑːzətɪv/
causative	/K AO1 Z AH0 T IH0 V/ /ค้อ เสอะ ถิ ฝึ/ /kˈɔːzətɪv/
causalities	/K AO2 Z AE1 L IH0 T IY0 Z/ /คอ แซ้ หลิ ถี่ สึ/ /kˌɔːzˈælɪtiːz/

Oxford Advanced Learners Dictionary

causal	(adj) /k oo1 z l/ /คอ สึ ล/ /kˈɔːzl/
causality	(n) /k oo1 z a1 l i t ii/ /ค้อ แซ้ หลิ ถี่/ /kˈɔːzˈælɪtiː/
causation	(n) /k oo1 z ei1 sh @ n/ /ค้อ เซ้ เฉิ่น/ /kˈɔːzˈeɪʃən/
causative	(adj) /k oo1 z @ t i v/ /ค้อ เสอะ ถิ ฝึ/ /kˈɔːzətɪv/

WordNet (3.0)

causal	(adj) involving or constituting a cause; causing, Example: a causal relationship between scarcity and higher prices
causal agent	(n) any entity that produces an effect or is responsible for events or results, Syn. cause, causal agency
causalgia	(n) a burning pain in a limb along the course of a peripheral nerve; usually associated with skin changes
causality	(n) the relation between causes and effects
causally	(adv) in a causal fashion, Example: causally efficacious powers
causative	(adj) producing an effect, Ant. noncausative, Example: poverty as a causative factor in crime
noncausative	(adj) not causative, Syn. noncausal, Ant. causative
causing	(n) the act of causing something to happen, Syn. causation
determinant	(n) a determining or causal element or factor, Syn. determinative, determiner, determining factor, causal factor, Example: education is an important determinant of one's outlook on life
honorary degree	(n) a degree conferred to honor the recipient, Syn. honoris causa
lawsuit	(n) a comprehensive term for any proceeding in a court of law whereby an individual seeks a legal remedy, Syn. suit, case, causa, cause, Example: the family brought suit against the landlord

Collaborative International Dictionary (GCIDE)

Causable	a. Capable of being caused. [ 1913 Webster ]
Causal	a. [ L. causalis. See Cause. ] Relating to a cause or causes; inplying or containing a cause or causes; expressing a cause; causative. [ 1913 Webster ] Causal propositions are where two propositions are joined by causal words. Watts. [ 1913 Webster ]
Causal	n. A causal word or form of speech. [ 1913 Webster ] Anglo-Saxon drencan to drench, causal of Anglo-Saxon drincan to drink. Skeat. [ 1913 Webster ]
Causality	n.; pl. Causalities /plu>. 1. The agency of a cause; the action or power of a cause, in producing its effect. [ 1913 Webster ] The causality of the divine mind. Whewell. [ 1913 Webster ] 2. (Phren.) The faculty of tracing effects to their causes. G. Combe. [ 1913 Webster ]
Causally	adv. According to the order or series of causes; by tracing effects to causes. [ 1913 Webster ]
Causally	n. (Mining.) The lighter, earthy parts of ore, carried off washing. [ 1913 Webster ]
Causation	n. The act of causing; also the act or agency by which an effect is produced. [ 1913 Webster ] The kind of causation by which vision is produced. Whewell. [ 1913 Webster ] Law of universal causation, the theoretical or asserted law that every event or phenomenon results from, or is the sequel of, some previous event or phenomenon, which being present, the other is certain to take place. [ 1913 Webster ]
Causationist	n. One who believes in the law of universal causation. [ 1913 Webster ]
Causative	a. [ L. causativus pertaining to a lawsuit (causa), but in the English sense from E. cause. ] 1. Effective, as a cause or agent; causing. [ 1913 Webster ] Causative in nature of a number of effects. Bacon. [ 1913 Webster ] 2. Expressing a cause or reason; causal; as, the ablative is a causative case. [ 1913 Webster ]
Causative	n. A word which expresses or suggests a cause. [ 1913 Webster ]
Causatively	adv. In a causative manner. [ 1913 Webster ]
Causator	n. [ See Cause. ] One who causes. [ R. ] Sir T. Browne. [ 1913 Webster ]
noncausal	adj. not causal. Syn. -- uncausal, uncausative. [ WordNet 1.5 ]
noncausative	adj. not causative. Opposite of causative. [ WordNet 1.5 ]

CC-CEDICT CN-EN Dictionary

而	[ér, ㄦˊ, 而] and; as well as; and so; but (not); yet (not); (indicates causal relation); (indicates change of state); (indicates contrast) #39 [Add to Longdo]

EDICT JP-EN Dictionary

を	[wo] (prt) (1) indicates direct object of action; (2) indicates subject of causative expression; (3) indicates an area traversed; (4) indicates time (period) over which action takes place; (5) indicates point of departure or separation of action; (6) (See が) indicates object of desire, like, hate, etc.; (P) #3 [Add to Longdo]
せる;させる	[seru ; saseru] (aux-v, v1) (1) (せる is for 五段 verbs, させる for 一段; follows the imperfective form of (v5) and (vs) verbs; senses 1-3 of せる are sometimes abbreviated as 〜す) auxiliary verb indicating the causative; (2) (hum) (usu. as 〜(さ)せてもらう, 〜(さ)せていただく, etc.) auxiliary verb indicating that one has been granted the permission to do something; (3) auxiliary verb used to make verbs more "active"; (4) (hon) (as 〜(さ)せられる, 〜あら(さ)せられる, 〜(さ)せ給う, etc.) auxiliary verb used as an extreme honorific for others' actions #540 [Add to Longdo]
縁起	[えんぎ, engi] (n) (1) omen; (2) (See 因果関係) origin; causation; (P) #13,898 [Add to Longdo]
さす	[sasu] (v5s, vt) (1) (See 為せる・1) to make (someone) do; (2) (See 為せる・2) to allow (someone) to; (aux-v, v5s) (3) auxiliary verb indicating the causative; (4) auxiliary verb indicating that one has been granted the permission to do something; (5) auxiliary verb used to make verbs more "active"; (6) auxiliary verb used as an extreme honorific for others' actions; (n) (7) (arch) swidden #14,090 [Add to Longdo]
して	[shite] (prt) (1) (See からして・1, として・1, にして・1, 為る・1) by (indicating means of action); as (a group, etc.); (2) (as 〜をして in modern Japanese) indicates patient of a causative expression; (3) (after the ren'youkei form of an adjective) acts as a connective; (4) (after an adverb or a particle) adds emphasis; (conj) (5) (See そして) and then [Add to Longdo]
しめる	[shimeru] (v1, aux-v) (arch) (See 使む, 成らしめる) to make (old causative verbal ending); to let [Add to Longdo]
コクシエラバーネッティ	[kokushieraba-nettei] (n) Coxiella burnetii (causative agent of Q fever) [Add to Longdo]
因果関係	[いんがかんけい, ingakankei] (n, adj-no) consequence; causal relationship; nexus [Add to Longdo]
因果性	[いんがせい, ingasei] (n) causality [Add to Longdo]
因果法則	[いんがほうそく, ingahousoku] (n) law of causality [Add to Longdo]
因果律	[いんがりつ, ingaritsu] (n) law of cause and effect; principle of causality [Add to Longdo]
原因において自由な行為	[げんいんにおいてじゆうなこうい, gen'innioitejiyuunakoui] (exp) actio libera in causa; manufacturing the conditions of one's own defence (e.g. getting drunk in order to commit a crime) [Add to Longdo]
原因結果	[げんいんけっか, gen'inkekka] (n) cause and effect; causality [Add to Longdo]
使む;令む	[しむ, shimu] (v5m, aux-v) (uk) (arch) (See しめる) to make happen (old causative verbal ending) [Add to Longdo]
使役	[しえき, shieki] (n, vs) (1) employing; using; setting to work; enslavement; (n) (2) { ling } causative (verb, etc.) [Add to Longdo]
使役動詞	[しえきどうし, shiekidoushi] (n) { ling } causative verb [Add to Longdo]
十二縁起説	[じゅうにえんぎせつ, juuniengisetsu] (n) { Buddh } Buddhist theory of the twelve-fold chain of causation, interdependent origination and co-dependent arising (San [Add to Longdo]

DING DE-EN Dictionary

Kausalbegriff { m }	causal concept [Add to Longdo]
Kausalität { f }; Kausalzusammenhang { m }	causation; causality [Add to Longdo]
Kausalgesetz { n }; Kausalprinzip { n }	law of causation [Add to Longdo]
Kausalkette { f }	chain of causation [Add to Longdo]
Kausch { f } [ naut. ] \| Kausalitäten { pl }; Kausalzusammenhänge { pl }	thimble \| causalities [Add to Longdo]
Kausalprinzip { n }; Kausalitätsprinzip { n }	principle of causality [Add to Longdo]
Kausalsatz { m }	causal clause [Add to Longdo]
Kausalzusammenhang { m }	causal connection [Add to Longdo]
Ursache { f } \| Ursachen { pl }	causale \| causales [Add to Longdo]
Ursächlichkeit { f }	causation [Add to Longdo]
Verursachung { f }	causing; causation [Add to Longdo]
grundlos	causaleless [Add to Longdo]
kausal { adj }; die Ursache betreffend	causal [Add to Longdo]
kausal { adv }	causally [Add to Longdo]
kausal { adv }	causatively [Add to Longdo]
ursächlich { adj }	causal [Add to Longdo]
ursächlich { adv }	causally [Add to Longdo]
ursächlich	causative [Add to Longdo]
h.c. : honoris causa, ehrenhalber	hon. : honorary [Add to Longdo]

Time: 0.0344 seconds, cache age: 2.965 (clear)Longdo Dict -- https://dict.longdo.com/