| bolter | (โบล'เทอะ) n. ม้าที่มักจะหลุดจากบังเหียนเสมอ |
| bolter |
| Blood-boltered | a. [ Blood + Prov. E. bolter to mat in tufts. Cf. Balter. ] Having the hair matted with clotted blood. [ Obs. & R. ] [ 1913 Webster ] The blood-boltered Banquo smiles upon me. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Bolter | n. A kind of fishing line. See Boulter. [ 1913 Webster ] |
| Bolter | n. |
| Bolter | n. One who bolts; esp.: |
| Ausreißer { m } | bolter [Add to Longdo] |