| boasted | |
| boasted |
| boasted | |
| boaster | |
| boasters |
| bragger | (n) a very boastful and talkative person, Syn. boaster, line-shooter, braggart, blowhard, vaunter |
| Boaster | n. One who boasts; a braggart. [ 1913 Webster ] |
| Boaster | n. A stone mason's broad-faced chisel. [ 1913 Webster ] |
| いばりんぼ;えばりんぼ | [ibarinbo ; ebarinbo] (n) (col) (See 威張る) boaster [Add to Longdo] |
| 増長天狗 | [ぞうちょうてんぐ, zouchoutengu] (n) (obsc) braggart; boaster; self-conceited person [Add to Longdo] |
| 法螺吹き;ほら吹き | [ほらふき, horafuki] (n) (See 法螺) braggart; boaster [Add to Longdo] |
| Aufschneider { m } | boaster [Add to Longdo] |
| Schaumschläger { m }; Wichtigtuer { m } | boaster [Add to Longdo] |
| geprahlt | boasted [Add to Longdo] |
| geprahlt; prahlte | boasted [Add to Longdo] |