| bewailing |
| Bewailing | a. Wailing over; lamenting. -- |
| 凄风苦雨 | [凄 风 苦 雨 / 凄 風 苦 雨] lit. mourning the wind and bewailing the rain; fig. in a wretched plight; miserable circumstances #83,286 [Add to Longdo] |
| beklagen | beklagend | beklagt | beklagt | beklagte | to bewail | bewailing | bewailed | bewails | bewailed [Add to Longdo] |
| klagen | klagend | klagt | to bewail | bewailing | bewails [Add to Longdo] |