| unbeseeming | (อันบิซีม'มิง) adj. =unbecoming (ดู) |
| beseeming |
| Beseeming | n. I . . . did company these three in poor beseeming. Shak. [ 1913 Webster ] |
| Beseeming | a. Becoming; suitable. [ Archaic ] -- |
| Unbeseeming | a. [ Pref. un- not + beseeming. ] Unbecoming; not befitting. -- |