| spanaemic; spanemic | ๑. -เลือดจาง๒. สารก่อเลือดจาง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| spanemic; spanaemic | ๑. -เลือดจาง๒. สารก่อเลือดจาง [แพทยศาสตร์ ๖ ส.ค. ๒๕๔๔] |
| โลหิตจาง | (n) anemia, See also: anemic, anaemia, anaemic, Example: เมื่อร่างกายขาดทองแดงมีผลให้เป็นโรคโลหิตจางได้, Thai Definition: ชื่อโรคชนิดหนึ่งเป็นอาการที่ร่างกายขาดเม็ดเลือดแดง |
| anaemic |
| Anaemic | a. |
| Spanaemic | a. (Med.) Of or pertaining to spanaemia; having impoverished blood. [ 1913 Webster ] |
| anemic | (adj) lacking vigor or energy, Syn. anaemic, Example: an anemic attempt to hit the baseball |
| anemic | (adj) relating to anemia or suffering from anemia, Syn. anaemic |
| blutarm; kraftlos; saftlos | anemic [ Am. ]; anaemic [ Br. ] [Add to Longdo] |